Vandaag eindelijk het boek uitgelezen,wat mij door zoon- en schoondochter -lief "onder de kerstboom" kadoo werd gedaan: "the land of green plums" door Hertha Mülller en bekroond
met de Nobel prijs voor literatuur.
Dat laatste maakt natuurlijk extra nieuwsgierig, alhoewel ik gemiddeld gesproken niet zo'n hardloper ben, waar het prijswinnaars betreft. Ook top-10en hebben een averechts effekt op mij en ik ga er eerder met een grote boog omheen, dan dat ik er door aangetrokken word.
Kinderachtig? Misschien, maar ik betrap me op een dergelijk gedrag.
Maar goed, als je natuurlijk een boek kadoo krijgt geldt het aloude "een gegeven paard" etc.
Bovengenoemd boek heb ik me doorheen geworsteld, maar op de een of andere manier lukte het me toch niet het opzij te leggen om het vervolgens links te laten liggen en niet meer uit te lezen.
Daar heb ik so wie so moeite mee. Eenmaal eraan begonnen wil ik het ook eigenlijk van begin tot eind lezen.
Het volgende probleem wat zich dan voordoet, en wat ik van oudsher bij mij zelf waarneem, is een ander de inhoud van het boek te vertellen!
"Waar gaat het over"?
Soms weet ik me echt totaal niets meer van een boek te herinneren en met het schaamrood op de kaken komt er dan soms,toch nog, al stotterend, iet uit , maar...leuk is anders. Er wordt al gauw gedacht dat ik het helemaal niet gelezen heb en misschien maar wat zeg om interessant te doen...
Ik neem mij dan ook al jaren voor nu toch maar eens een begin te maken met een kort "verslagje" te schrijven van het zojuist gelezen boek en dat te bundelen en te verzamelen, zodat ik het allemaal nog weer eens kan "opfrissen"; ook voor mijzelf prettig, lijkt mij.
Vandaag overhandigde mijn zoon mij een, in een antiquariaat op de kop getikt boek, waarin de auteur Richard Kostelanetz ditzelfde daadwerkelijk heeft gedaan, maar dan professioneel,-hij is/was zelf auteur en recensent, en het is een prachtig lijvig boek, met de titel"One million words of Booknotes 1958-1993."
Tijd om mijn voornemen eens in daden te gaan omzetten.(?)
dagdag,
the horserider.
No comments:
Post a Comment