Uit:  Overlevingskunst
door Christina Anbeek


"Niet wachten tot er betere tijden aanbreken, niet uitstellen, het leven kan alleen maar nu geleefd worden. Gisteren is voorbij en morgen onzeker. Het voelt als een sterk appel om op eigen benen te gaan staan.

Maar er is ook een andere kant.

-soms ben ik moe van alsmaar doen en alsmaar kiezen.Dan wil ik een paar stappen terugdoen, het leven ondergaan, geen potentiële mogelijkheden vervullen, alle kansen laten lopen, helemaal niets doen, er alleen maar zijn.
 
Zoals het gras en de bloemen, die groeien toch ook vanzelf?-

Driebergen,

11 februari 2014.