Spelen met woorden

Nog steeds probeer ik- ook in dichtvorm-zo nu en dan mijn gedachten, ideeën
te ordenen en plaats die dan ook wel op een gedichtensite.
Ik krijg daar heel af en toe positief 'commentaar op en ben dan zo blij
dat ik , enthousiast daarover, nog ergens de woorden wil plaatsen.
Vreemde neiging heeft een mens toch. Zichzelf op die manier op de voorgrond
te plaatsen, terwijl niemand daar op zit te wachten.
Dat is zo charmant aan deze manier van 'ventileren, hier- in de plaats gekomen van de
dagboeken die ik vroeger pleegde bij te houden.

         groter groeien

een groot kind
is wat ik soms vind
hier
niet alleen op papier
maar in de realiteit
achter de toetsen
probeer ik het leven wat
op te poetsen
maar raak dat kind niet kwijt
vallen en opstaan
niet huilen, stoer zijn
verbijten die pijn
doen alsof het je niet deert
zo is t je immers geleerd?

van je af slaan
of in die schulp
zonder hulp
er doorheen gaan
groter groeien
steeds een klein stukje
zodat het geluk
je
toelacht.
ik wacht
en
wacht...

totdat het kind
in mij
die deur dichtslaat
'n "heel" ander iemand
er weer door binnenlaat.

Dagdag, the horserider.