lazy monday

Om half 9 word ik gewekt door de wekker, met een vreemd geluid.
Het zorgt ervoor dat ik redelijk wakker in bed lig. Dit is niet hoe ik gewend ben wakker te worden.
Geen mooie klassieke klanken, zoals die normaal gesproken via Nederland 4 mijn slaapkamer binnenkomen. Neen, geagiteerd sprekende jongen mensen- mannen- die de indruk geven zichzelf belangrijker te vinden dan de luisteraar. Volkomen van zichzelf overtuigd, zo klinkt het. Irritant, en ik geef een grote mep op de brede balk vooraan op de radio, die zijn beste dagen gehad lijkt te hebben. Een dezer dagen toch maar eens op zoek gaan naar een nieuw exemplaar, waar ik dan ook wel graag een bescheiden cd-speler in verenigd wil zien. Een eigen muziekje vòòr het slapen gaan is ook niet weg...
Uit de veren, met in mijn achterhoofd de verwachting van een mogelijk telefoontje van Liesbeth, om alsnog met elkaar aan de wandel te gaan.
Het tijdstip van 9 uur gaat voorbij, evenals dat van 10 uur. Neen, dat wandelen gaat niks worden. Of ?
Om kwart voor elf rinkelt de telefoon en jawel, alsnog L. met de vraag of "we nog zullen?"
Eerlijk gezegd heb ik me al ingesteld op een totaal andere invulling van deze dag en laat dat L. ook weten.
Ik begin het te leren, om voor mijzelf te kiezen en me niet mee te laten slepen "om die ander dan maar een plezier te doen".
En voer wel allerlei argumenten aan als" de naaimachine heb ik klaarstaan om nu eindelijk eens die gordijnen af te maken, waar ik het al jaren over heb(!), blablabla.
We zijn nu een uur verder en ik heb nog geen spat uitgevoerd. Lazy mondaY?

Strekking van dit verhaaltje: dankzij het vroege opstaan, het niet doorgaan van eerder gemaakte plannen, een stukje voor mijn blog neergepend.

Happy monday, to you too. (reader)

Dagdag,
the horserider