verhaaltje van de duif.

verhaaltje van

de duif.

Vloog tegen mijn balkondeur aan en bleef, kennelijk versuft , zitten.
Hij scharrelde wat over het vloertje en even later zat ie, met de kop in zijn nek gedoken, op de leuning van stoel die op mijn balkon staat- voor het geval er zonneschijn en/of aangename temperaturen zijn...

Het zal een uur of 9 s'avonds geweest zijn en ik vroeg me af wat er met de duif zou zijn gebeurd. Was ie in shock, bestaat zoiets bij vogels? Vast wel en ik toetste op de Googlebalk van mijn laptop de volgende woorden in: duif in shock!
En warempel daar kwamen allerlei reakties van mensen die hetzelfde meegemaakt hadden.
Ik distilleerde eruit dat ik wat geduld moest uitoefenen, dat het niet ongebruikelijk was dat de duif tussen de 12 en 24 uur wel op die manier kon blijven 'bivakkeren".
Enigszins gerustgesteld zocht ik het bed op en besloot de huismeester de volgende morgen te raadplegen, want zelf ben ik geen heldin in dit soort zaken.

Bij het opstaan , vanmorgen, zat de duif inmiddels op de tralies van het hek waarmee het balkon 'gesierd' is. Aha, dat ging goed. Ik draaide mij om en schonk mezelf een kop thee in.
Om te ontdekken...dat de vogel gevlogen was, toen ik me weer omdraaide.
Pffff. eind goed, al goed. Neem ik maar aan.
Bij de reakties op het internet beweerde ook iemand dat 'de vogel wel nadrukkelijk zijn sporen had nagelaten"...

U raadt het al: ik ga nu eerst even aan de schoonmaak om de sporen uit te wissen.
Waarmee doe ik dat trouwens??