Back in the USA,
en dankzij de hurrycane "irene" met een vertraging van 4 dagen.
Alhoewel, eigenlijk "dank zij" een KLM medewerkster die beweerde dat mijn vlucht geannuleerd was, hetgeen op de oorspronkelijk geplande vertrekdag niet waar bleek te zijn.
De p... in natuurlijk, maar wat doe je er dan nog aan? Alle vluchten omgeboekt, ook de terugreis dus, en hier afgelopen vrijdag gearriveerd.
Het was een mooie, maar warme, klam aanvoelende dag: echt NJ weather, zoals we dat hier plegen
te noemen. Zaterdag en zondag gaven hetzelfde weertype, maar het gaf tegelijkertijd nog een heerlijk gevoel van "toch nog wat zomer"...
De eerste uitstapjes hebben we al weer achter de rug.;met de ferry naar Ellis Island en het Vrijheidsbeeld van binnenuit bezocht.
Vooral dat eerste was indrukwekkend. Was ik daar tot nu toe nooit zo gevoelig voor, tegenwoordig kan ik me , min of meer, met de mensen identificeren en kan ik me enigszins voorstellen hoe het geweest moet zijn in die dagen, om de VS in te komen.
Veel dingen deden me denken aan wat we weten van de "methodes" in WO.II . Het "merken" van de "niet gezonde mensen" via een krijtletter op de lapel van een kledingstuk, het "sorteren" en apart zetten van mensen.
Niet om echt vrolijk van te worden, maar het gaf me iets meer begrip voor "de onderzoeksmethodes" die nog steeds, afgezwakt natuurlijk, gehanteerd worden bij binnenkomst in dit werelddeel. Wie wil(de) er niet in dit land van melk en honing zijn toevlucht zoeken om een toekomst op te bouwen. Maar alleen zij die absoluut gezond waren werden toegelaten...
Dame Liberty betekende een flinke klim om uiteindelijk bovenaan de sokkel, waarop de Dame rust, een prachtig uitzicht te genieten op New York en de wateren en eilandjes rondom.
Vandaag zijn dan , eindelijk, de schoolvakanties van de kinderen voorbij en Alec en Bella zijn vanmorgen met de bekende gele schoolbussen weer naar school getogen. In de stromende regen, dat inmiddels wel.;-)
Het leven herneemt zijn bekende dagelijkse gangetje. En ik maak er weer enige weken deel van uit. Mijn parttime Amerikaanse leventje.
Dagdag,
The horserider
1 comment:
Dat van Ellis Island wist ik niet, dus heb ik nog even nagegoogled. 12 miljoen immigranten tussen 1892 en 1954. Dat is nogal wat.
Leuk om van je te horen. Veel plezier nog daar.
Post a Comment