Going to the movies

Ja, onderhand is dat een traditie aan het worden, tijdens mijn verblijf in de VS.
Afgezien van de movies en series die we via Apple op de tv. volgen, gaan we dus minstens 1x naar een nieuwe movie, in een theatre.
Niet meer met popcorn, zoals ik de allereerste keer persé wilde, omdat dat volgens mij "hoorde" bij een Amerikaans bioscoopbezoek, maar slechts gewapend met een flesje water, tegen de droge lucht, die doorgaans in dat soort gelegenheden "hangt".

Dit keer bleek het theater ontzettend lage stoelen te hebben; waarom in vredesnaam de keuze voor een stoel waaruit je nauwelijks overeind kunt komen en een rugpijn op moet lopen, of je nu wilt of niet, is me een raadsel.
Enfin,het filmbezoek betrof "de laatste Woody Allen": "midnight in Paris."
Mijn schoondochter is totaal gek van Parijs, en dat alleen al is genoeg voor haar om deze film te gaan zien. Of de film dan ook nog enige inhoud heeft, maakt haar geloof ik niet zo heel veel uit...;-)
Nou ja, da's een tikje overdreven, en de film werd door mijzelf 'grappig' gevonden. Daar houdt het eigenlijk wel een beetje bij op.

Het is niet nieuw om iemand van het ene moment op het andere in de tijd te laten 'verhuizen', en dat gebeurt dan ook in deze film.
De persoon in kwestie is dol op de 20er jaren van de vorige eeuw en belandt daar in. Het is leuk als je de personen, die in die jaren Parijs als creatieve inspiratiebron kozen, herkent, en dat was niet al te moeilijk.
Hemingway, Toulouse Lautrec, Dalî, Gertrude Stein en haar man Leo,
trekken allemaal aan ons voorbij en het is natuurlijk grappig om de hoofdpersoon opmerkingen te zien maken over zaken die hij wel al weet, maar die de
mensen uit die periode nog niet hebben beleefd.

Maar goed; grappig dus, maar of je deze "Woody Allen" nu persé moet gaan zien?

Al met al hadden we een genoeglijke avond en de film voegt zich bij het rijtje films, zoals: Stieg Larsson, the American, Up, Bend ik like Beckham, Slumdog, Million dollar Baby, etc.

Krijg wel weer zin in een filmpje pakken in Nederland, als ik weer terug ben.
De winteravonden die er weer aankomen, lenen zich daar uitstekend voor.
iets om naar uit te zien.


Dagdag.
the horserider.