Tijd

En steeds weer blijkt het niet eenvoudig de discipline op te brengen om dit blog met zekere regelmaat te voorzien van 'verse' stukjes tekst. 
Een jaar, op 5 dagen na, blijkt alweer verstreken, als zand door onze vingers gegaan, sinds de laatste bijdrage.
En dus...weer opnieuw proberen nieuwe stukjes te plaatsen. het blijft een uitdaging.;-)

Een jaar. 
Mijn eerste jaar op mijn nieuwe stekje. Tot grote tevredenheid woon ik hier en heb nog geen dag spijt gehad van mijn stap om het mooie Dr. in te wisselen voor het wat grotere Z.
Mijn dagelijkse ommetje in het bos is iets wat ik wel mis. Daarvoor in de plaats is het enorme gemak gekomen van binnen 1 minuut bij de winkels beneden  dat wat ik vergeten ben nog even snel op het laatste moment  te kunnen kopen.

Mijn nieuwe buurtjes houden me met grote regelmaat aktief in de vorm van zo nu en dan een lekkere maaltijd voor ze te bereiden, gelardeerd met gesprekjes en roddeltjes.
Laten we daar de verkleinwoorden maar voor tevoorschijn halen; dat oogt wat vriendelijker...

Voor het overige leverde ook dit jaar geen spectaculaire wijzigingen op.
Nog steeds werk ik met heel veel plezier in de bieb, die dit jaar ook een nieuw onderkomen  moest zoeken. Stukken kleiner qua ruimte, stukken minder qua aantallen boeken...helaas ook dat is...deze tijd.
Wel- o heerlijk, tot nu toe altijd parkeerruimte voor mijn 'grijze schicht' die nog altijd 'in de running' is ondanks een flinke aanrijding vorig jaar . Gelukkig buiten mijn schuld maar toch.

Ook op het terrein van de vriendschappen bleef het stabiel; er viel, God zij dank, niemand af en met sommigen kwam de vriendschap steviger in het zadel te zitten.

Ik voel me nog steeds bevoorrecht met de dingen die in mijn leven 'langskomen'.

Wie nu daadwerkelijk 'langskomt' is een van de nieuwe buurtjes: tijd voor koffie. En dus laat ik het blog weer even voor wat het is.

Dagdag, the horserider.