Saturday, November 12, 2016
Uit logeren
Toen ik twee jaar geleden verhuisde wist ik dat ik vandaag of morgen zou moeten geloven
aan een renovatie van het appartement.
Schouders opgehaald en 'ach, zo erg zou dat allemaal niet zijn toch?'...
Nu is het dan eindelijk zo ver.
Na al het gepraat en bijwonen van bijeenkomsten voor bewoners werd dan
vorig jaar September een aanvang gemaakt met de enorme klus.
Steigers kwamen torenhoog langs de gevel en het gegons in een bijennest verbleekte
totaal bij het geluid en de decibellen die al deze activiteiten met zich meebrachten.
Het complex is zodanig groot dat er wel meer dan een jaar mee gemoeid zou zijn en
inmiddels, zo'n 14 maanden verder, is de laatste 'toren' aan renoveren toe; 'portiek' wordt dit officieel genoemd en de bewoners van portiek 7 zijn nu dus aan de beurt! Waaronder ik.
Het werd me duidelijk dat ik het hele gebeuren wel gebagatelliseerd had.
-Mijn hemel, een verhuizing is er niets bij,- kwam ik achter.
Dagen, weken van plannen en voorbereiden met o.a. bezig zijn met het leeghalen van kasten en kastjes; inhoud overhevelen in dozen en voor je het weet staan alle kamers vol met
huisraad, opeengepakt in het midden van de verschillende vertrekken, want de werklieden moeten overal een meter 'randen' hebben om zich over te verplaatsen.
Optimist als ik gemiddeld ben dacht ik wel gewoon in het appartement te kunnen blijven slapen en eten..
Kunnen wèl, of het raadzaam was?
Gelukkig heb ik wat lieve mensen om me heen die meteen aanboden om logeerpartijtjes bij
hen in te lassen, van twee nachtjes of nog langer.
Het eerste logeerpartijtje zit erop en momenteel verblijf ik in een wisselwoning' die
aan mijn overbuurvrouw werd aangeboden.
Een van de 'geneugten' van het "ouder zijn: de 70 plussers kunnen aanspraak maken op eenv ervangende(wissel) woning.
Zelf heb ik die 'gezegende leeftijd' nog niet bereikt.
Nog een week en aan alle logeerpartijtjes komt weer een eind.
Tussen de buien door waag ik een kijkje achter de schermen en ik kan u verzekeren:
het wordt mooi, o zo mooi.
Met dank aan mijn gastvrouwen en gastheer bij wie ik met veel plezier heb mogen vertoeven.
The horserider.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment