De laatste week in dit zonovergoten land is voor ons aangebroken.
Zonovergoten, zeker, maar ook zò groen, zo groen en dus...de regen weet hier òòk 'van wanten'.
Daar kwamen wij tijdens onze trip gisteren wel achter.
Wat een bezoek had moeten worden aan een Centraaleuropese nederzetting ontwikkelde zich tot een uitgebreid bezoek aan een restaurant ter plekke; de regen liet ons geen andere keus, tenzij je het leuk vindt je in minder dan 2 minuten door- en doornat te laten regenen.
Plu's en regenjassen hadden wij niet in de koffers meegenomen dus... bij dergelijke weersomstandigheden het vertier binnen opgezocht. (Ideetje voor de plaatselijke VVV misschien om paraplu's in tijdelijke bruikleen te geven, zodat het voetgangersplaatsje toch in enigszins redelijke omstandigheden met een bezoek vereerd kan worden?)
Ondanks dat: 'no problémas! ;-)
Heerlijk genoten van een lekkere rosé met daarbij een 'chucrut met salchichon aleman', chorizootjes vooraf en flan met een dulce de leche als afsluiting. Dat laatste Ted's favorite.
Wij vervolgden onze trip naar het volgende
"Duitse dorp": Villa Gral. Belgrano, de naam van een of andere generaal, en stonden daar ook weer in de stromende regen; dit keer door ons 'ingevuld' door het 'hoppen' van overhangende gevel naar overhangende gevel. De bierpullen hebben we gelaten voor wat ze waren: lelijk.
Eerder die dag deden wij het plaatsje Alta Gracia aan- heel erg de moeite waard in mijn ogen.
Niet omdat Ché Guevara er gewoond had en wij zijn huis(je) mochten bezoeken- hetgeen wij niet deden( cultuurbarbaren...) maar meer vanwege de opzet van het plaatsje met o.a. een prachtige kerk van de Jezuïten, een leuk groot plein, harmonieus neergezette huizen en huisjes.
Dat laatste: eindelijk.
In dit land zie ik veel 'wild neergeplante' huisjes, huizen en gebouwen alsof men, eenmaal in het bezit van een stuk grond, gewoon zijn gang mag gaan. Is misschien ook wel zo.
Ook onderweg, gedurende dit soort uitstapjes, zie je herhaaldelijk huizen die ooit als huisje werden neergezet om vervolgens een 'aan'groei te beleven van heb ik jou daar. Hier nog weer een stukje eraan, daar nog weer een stukje opzij of erachter; voor je het weet heb je toch een indrukwekkend aantal kubieke meters om te bewonen.
Ondanks de neerkletterende regen was het toch weer een interessante kennismaking met dit 'hoekje' van Argentina.
Nu even in afwachting of wij nog met een binnenlandse vliegtuig een tochtje gaan maken naar de watervallen op de grens met Brazilie: Iguazù.
Zullen ze die van Niagara gaan overtreffen?
;-)
Hasta luego
van een verwende reiziger oftewel
the horserider.
No comments:
Post a Comment